Dark mode: smaak of standaard?

Donkere modus is in een paar jaar veranderd van een instelling voor ontwikkelaars in iets wat het besturingssysteem gewoon doorgeeft. Je bezoeker kiest hem niet op jouw site: die staat ’s avonds op de telefoon al aan, en de verwachting is dat de rest zich aanpast. De vraag is dus niet of je hem aanbiedt, maar of je site er kapot uitziet bij wie hem al aan heeft staan. Meestal gaat het mis op één ding — beeldmateriaal met een witte achtergrond, dat in een donkere pagina als een lamp in je gezicht staat. En een goede donkere modus is niet je kleuren omdraaien: pure witte tekst op puur zwart leest slechter dan de lichte versie die je al had.

Waar het misgaat

• Logo’s en illustraties met een ingebakken witte achtergrond
• Schaduwen die in het donker geen diepte meer maken
• Merkkleuren die op een donkere ondergrond te weinig contrast houden
• Formulieren waarvan de invoervelden onzichtbaar worden
• E-mails en pdf’s die de omschakeling niet meemaken

Wie donkere modus echt bouwt, doet dat in het ontwerpsysteem en niet in de opmaak: elke kleur krijgt een tegenhanger, elk beeld een variant of een transparante achtergrond. Dat is een dag werk vooraf en een doorlopende afspraak daarna.

Waar we zelf beginnen

Eerst zorgen dat er niets stukgaat als het systeem donker staat. Volledige ondersteuning is daarna een keuze die van je publiek afhangt: bij een softwareproduct of een ontwikkelaarstool verwacht men het, bij een restaurantsite vraagt niemand erom.